Odwiedziny gości
Jeśli twój pies lepiej znosi obecność ludzi na dworze niż w domu, zanim zaczniesz pracować nad jego lękiem przed gośćmi, przeprowadź ćwiczenia odwrażliwiania i przeciwwarunkowania, pracując z obcymi ludźmi na ulicy. Gdyby pojawiło się choćby najmniejsze ryzyko, że twój pies będzie próbował ugryźć gości, nie wykonuj poniższych ćwiczeń; natomiast zgłoś się po pomoc do specjalisty. 
Dlaczego niektóre psy akceptują nieznajomych ludzi w miejscach publicznych, a lękają się ich w domu? Jedno jest pewne: na ulicy ludzie zwykle znajdują się dalej od psa niż wówczas, gdy są w jego domu. Bliskość bodźca wyzwalającego strach stanowi oczywiście jedną z głównych zmiennych, które decydują o reakcji lękowej psa. Jeśli bojaźliwe zwierzę spotka gościa w wąskim holu, ma ograniczone możliwości ucieczki. 

Przywitanie przy drzwiach
Wielu właścicieli chwyta psa za obrożę, zanim otworzą drzwi, by zapobiec wybiegnięciu psa na zewnątrz. Niestety łapanie za obrożę może wywołać obronne szczekanie, rzucanie się, a nawet ugryzienie. 
Częstym zwyczajem właścicieli małych psów jest branie pupila na ręce przed otwarciem drzwi.

Wyjaśnić, przewidzieć i zmieniać zachowania

Mechanizmy zachowania się psów można tłumaczyć na rozmaite sposoby, a każde wyjaśnienie budzi gorące spory co do jego przydatności w rozwiązywaniu problemów behawioralnych. Co więcej, każdy, kto profesjonalnie zajmuje się modyfikacją zachowań, szkoleniowiec, behawiorysta czy naukowiec, tworzy własne teorie i wypracowuje określone metody postępowania, mniej lub bardziej świadomie ignorując pewne założenia teoretyczne.

Zanim rozpocznę omawianie tematu agresji u psów i przedstawię moje stanowisko, krótko opiszę niektóre z metod oraz ich zalety i wady.

Podejście biologiczne

W podejściu tym zachowanie postrzegane jest jako proces biologiczny. Konsultant zorientowany na paradygmat biologiczny nie ignoruje wpływu umysłu i uczenia się, ale uważa, że zachowanie regulowane jest przez procesy fizjologiczne i cechy anatomiczne. Podejście biologiczne może pomóc odpowiedzieć na wiele pytań o kontekst, w którym zachowanie współdziała z otoczeniem. Potencjalną wadą takiego podejścia jest to, że rozwiązania, jakie ono oferuje, ograniczają się zazwyczaj do manipulacji fizjologicznej poprzez aplikowanie środków psychoaktywnych lub w niektórych przypadkach przez interwencję chirurgiczną. Rozwiązanie psycho-farmakologiczne jest często pomocne, ale rzadko wystarczające. W dziedzinie zachowania psów chyba największym zwolennikiem tego podejścia jest dr Nicholas Dodman, którego badania znacząco przyczyniły się do ukształtowania naszego rozumienia problemów behawioralnych i środków zaradczych. Dodman wykorzystuje zarówno środki farmakologiczne, jak i procedury zmiany zachowania.